Kiedy delikatnie zapytała, czy coś się stało, zawahał się na tyle długo, by wprawić ją w zakłopotanie, po czym zbył to ogólnikowym: „To tylko stres związany z pracą. Długie spotkania, długie podróże” Jego ton nie pasował do napięcia w jego ramionach, ale Sandra zaakceptowała wyjaśnienie, zakładając, że było to wyczerpanie, a nie głębsze zmartwienie.
Później tej nocy Sandra obudziła się i znalazła Jake’a leżącego z szeroko otwartymi oczami w ciemności, wpatrującego się w sufit, jakby szukał odpowiedzi, których nie mógł dosięgnąć. Kiedy wyszeptała jego imię, szybko się odwrócił, wymuszając uśmiech, który nie do końca mu się udał. „Po prostu nie mogę spać – mruknął, choć napięcie w jego szczęce zdradzało coś więcej.