Uczniowie odtwarzali teorie, powtarzali plotki, składali w całość fragmenty sprzeczności nauczycieli niczym detektywi w kiepskim dramacie telewizyjnym. Ale teraz? Teraz było tak, jakby przełączył się przełącznik. Zaczęło się cicho, prawie niewidocznie, a uczniowie przenieśli swoje rozmowy z powrotem na normalne nastoletnie priorytety: sukienki, kto może się z kim umówić, kto wynajął najbardziej ekstrawagancką przejażdżkę.
W krótkim czasie zanikająca obecność Richarda została zepchnięta na bok przez limuzyny, wizyty u fryzjera i listy odtwarzania. Nie chodziło o to, że przestało im zależeć. Chodziło o to, że troska była niewygodna. A Westbrook High było doskonałe w zapominaniu o wszystkim, co niewygodne. Plakaty reklamujące bal rozjaśniały korytarze.