Samuel nie odbierający. „Będę jutro z samego rana – powiedział. „Dziękuję Długi wydech. „Przepraszam, panie Callahan. Naprawdę Odłożył telefon na kuchenny stół i usiadł, a wokół niego zapadł zmrok. Okolica pogrążała się w swoich zwykłych nocnych dźwiękach. Wszystko na zewnątrz było dokładnie takie samo jak godzinę temu.
Podniósł telefon jeszcze raz i spojrzał na zdjęcia ze ślubu. Diane na końcu alejki, odwracająca się, by na niego spojrzeć. Ten moment odtwarzał przez wiele dni, jakby to było coś, co mógł zatrzymać. Odłożył telefon na stół i położył się do łóżka. Sen przyszedł w końcu, powolny i cienki, taki, który nie do końca spełnia swoje zadanie.