Termin rozprawy wyznaczono za czternaście miesięcy. Moyá informował mnie w ostrożny, minimalny sposób, w jaki ktoś zarządza świadkiem. Zostałem wymieniony jako świadek materialny, a nie ofiara. Zażądałem tego rozróżnienia. Nie byłam bierna w tej historii i odmówiłam bycia sklasyfikowaną jako ktoś, komu po prostu coś się przydarzyło.
Nadal mam jedwabną chustę z Zurychu. Wiele razy zastanawiałam się nad jej wyrzuceniem, ale tego nie zrobiłam. To dobry szal. Teraz często myślę o tym, co jest prawdziwe. Jagnię było prawdziwe. Niekryty śmiech był prawdziwy. Imię zmarłego dziecka, konto na Cyprze i jedenaście lat starannej, przemyślanej fikcji również były prawdziwe. Obie strony są całkowicie prawdziwe.