W następnych dniach historia wilczycy i jej szczeniąt rozeszła się daleko i szeroko. Kościół stał się symbolem nadziei i współczucia, miejscem, w którym nawet najdziksze stworzenia znalazły schronienie. Napłynęły darowizny na wsparcie sanktuarium, a Marianne otrzymała niezliczone wiadomości z wyrazami wdzięczności i podziwu.