Elias wiedział, że musi uciekać, ale miał przewagę liczebną. Dwóch mężczyzn błyskawicznie się obróciło, zmniejszając dystans, aby go przechwycić, zanim zdąży się ruszyć, podczas gdy przywódca pozostał skupiony na przygwożdżeniu walczącego cielaka do ziemi. Elias rzucił się do ucieczki, mając nadzieję, że pobiegnie w kierunku wysokiego grzbietu, gdzie ukształtowanie terenu pozwoli mu przebić się przez zakłócenia. Było to desperackie ryzyko. Przebiegł zaledwie dziesięć metrów, zanim dwaj mężczyźni zaszli go od tyłu.
Walczył z całych sił, ale było dwóch na jednego, a przywódca szybko dołączył do walki. Przygwoździli go do ziemi, jego twarz była wciśnięta w gorący, ścierny pył, podczas gdy przywódca walczył z miotającym się, zdesperowanym cielakiem w kierunku ich pojazdu. Cielak pozostawał koszmarem, z którym trzeba było sobie radzić; wciąż ich taranował, a jego gruba skóra i uparta siła powodowały ogromną frustrację mężczyzn.
„Przestań!” krzyknął jeden z kłusowników, uderzając zwierzę, ale cielę tylko warknęło i odepchnęło się mocniej. Elias dostrzegł swoją szansę na złapanie mężczyzny za ramię, ale kolejny cios w żebra posłał przez niego falę agonii, przygważdżając go z powrotem do ziemi. Kłusownicy byli nieustępliwi, a cielę zaczynało wykazywać oznaki wyczerpania. Ale wtedy to się stało..