Mark nie mógł się nadziwić, jak szybko doszło do eskalacji. Na początku wystarczyło, że wyglądał dziwnie zza ogrodzenia. Potem stało się wystarczające, by zatrzymywał się za każdym razem, gdy wchodził na podwórko. Pewnego popołudnia obserwował, jak ciężarówka z platformą podjeżdża pod dom Darrena i wyładowuje na podjazd coś, co wyglądało jak cały traktor starych opon.
To był moment, w którym Mark zdał sobie sprawę, że to oficjalnie wykracza poza „dziwny nawyk sąsiada” Teraz cała ulica miała to zauważyć. I tak się stało. W ciągu kilku dni Mark zaczął słyszeć, jak ludzie rozmawiają o tym za każdym razem, gdy był na zewnątrz. Spacerowicze z psami zwalniali, gdy mijali dom. Kierowcy dostaw zerkali przez linię ogrodzenia, zanim odjechali.
Jedna para z dalszej części ulicy zatrzymała się przed domem Darrena i stała tam wpatrując się przez dobre dziesięć sekund, zanim ruszyła dalej. Stosy stały się aż tak widoczne. Pod pewnymi kątami wznosiły się na tyle wysoko, że można je było dostrzec ponad ogrodzeniem, a z podwórka Marka wyglądały na jeszcze większe, niż prawdopodobnie były. Nie chodziło już tylko o liczbę opon.
Chodziło o to, że Darren wciąż dodawał kolejne. A mimo to nigdy niczego nie wyjaśnił. Żadnego znaku. Żadnej szybkiej odpowiedzi. Żadnego zdawkowego „nie martw się, pracuję nad czymś” Po prostu opona za oponą. Mark musiał przyznać, że nawet on zaczynał się zastanawiać, co u licha Darren myślał, że robi.