Gdy atrament na rozwodzie całkowicie wysechł, Isabella po cichu skupiła się na zabezpieczeniu własnej przyszłości. Metodycznie umieściła oszczędności w wysoce bezpiecznych inwestycjach i upewniła się, że dom na przedmieściach i tytuły własności nieruchomości komercyjnych zostały szczelnie zamknięte pod jej własnym nazwiskiem. Przekształciła swój dom w piękne, ciche sanktuarium, prowadząc autentyczne życie wypełnione prawdziwym spokojem. Zrównoważyła własną księgowość, a teraz cierpliwie czekała.
Nie musiała robić nic, co mogłoby zakłócić nowe życie Tylera; musiała po prostu pozwolić, by czas płynął swoim torem. Tyler ukrywał swoje poprzednie małżeństwo i ogromny drenaż majątku przed swoją nową kobietą, aby wyglądać jak nieobciążony, bogaty kawaler. Z dumą wkroczył do jej świata, zupełnie nieświadomy, że ścieżka, którą wybrał, już się zawęża. Isabella dokładnie wiedziała, co ją czeka, i była zadowolona z siedzenia i obserwowania horyzontu.