Zatrzymał się w pobliżu tylnego przejścia. Na otwartej przestrzeni. Tam, gdzie ludzie mogliby go zobaczyć. Chauncy zawahał się, ale i tak poszedł za nim, zaciskając uścisk na przekąskach w dłoni. „To, co tam zrobiłeś – powiedział kierownik, odwracając się do niego – nie jest w porządku Para w pobliżu zwolniła. Nie było to oczywiste. Ale wystarczająco. „Niczego nie ukradłem – powiedział szybko Chauncy, jego głos był niski, ale naglący. „Ktoś dał mi to na zewnątrz. Przysięgam Kierownik potrząsnął głową.
„Obserwowałem cię – powiedział. „Chodzenie, ręce w kieszeniach… upuszczanie przedmiotów, podnoszenie ich w ten sposób „To się nie stało – powiedział Chauncy, teraz głośniej. „Ja tylko próbowałem.. „Zgłaszam to – wtrącił się kierownik, już wyciągając swój telefon. Właśnie wtedy wybuchła panika.
Nie powoli. Wszystko naraz.