Wszystko zaczęło się od jednego, niezwykle popularnego filmu internetowego. Słynna influencerka lifestylowa, zagubiona podczas nadmorskiej wycieczki, natknęła się na Whispering Cove i nakręciła stylizowany montaż zachodu słońca w komercyjnych dokach. Romantycznie nazwała ten szorstki, autentyczny port „Fishercore”, chwaląc zardzewiałe łodzie i zwietrzałe drewno jako ostateczną surową estetykę.
Wirusowe wideo z dnia na dzień zebrało miliony wyświetleń, a w ciągu zaledwie kilku dni odizolowany port został całkowicie przekształcony. Masowy, skoordynowany napływ lśniących luksusowych jachtów, drogich motorówek i wyczarterowanych katamaranów zalał płytką komercyjną przystań. Nie byli tam, by łowić ryby; byli tam, by bezlitośnie polować na idealne tło dla mediów społecznościowych.
Nieskazitelnie białe kadłuby z włókna szklanego i ciemne przyciemniane szyby najeżdżających statków zajmowały skandaliczną ilość miejsca bezpośrednio przy skromnym skiffie Arthura. Arthur przyglądał się w milczeniu z wilgotnego pokładu swojej łodzi, wycierając gęsty smar ze zrogowaciałych dłoni.
Zakładał, że głośni, zamożni twórcy treści szybko znudzą się zapyziałym dokiem i odejdą. Był w całkowitym, druzgocącym błędzie.