Ulga uderzyła jak burza, uginając jej kolana. Wydusiła z siebie chwiejny śmiech, oddech zamglił się. „Ciągle się do mnie podkradasz – zdołała powiedzieć, głos jej pękał z radości i nerwów. Grizzly postąpił naprzód, celowo, ale niespiesznie, wpatrując się w skrzynię.
Tessa cofnęła się, odblokowała drzwi transportera i cofnęła się o dziesięć metrów. Młode poruszyło się, ukazując wątłą sylwetkę na tle zacienionych listew. Matka i dziecko były o jedno uderzenie serca od ponownego spotkania; wstrzymała oddech, gotowa być świadkiem chwili, w której nadzieja stanie się pewnością.