Helen poruszyła się instynktownie, sprawdzając ich czoła, poprawiając koce, rozmawiając cicho z pielęgniarką. Lisa stała pod ścianą, trzęsąc się. „Zawaliłam sprawę – powiedziała łamiącym się głosem. „Myślałam, że poradzę sobie ze wszystkim. Pracą, dziećmi, domem, ale nie spodziewałam się tego. Powinnam była poprosić o pomoc. Powinnam była zadzwonić do ciebie wcześniej”
Helen nie odezwała się od razu. Nalała herbaty z termosu do filiżanki i podała ją. „Pij – powiedziała łagodnie. „Nie zrobisz im nic dobrego, jeśli się załamiesz Ręce Lisy zadrżały, gdy wzięła kubek. „Byłam dla ciebie okropna – wyszeptała. „Kiedy wyjechaliśmy… kiedy ci nie powiedzieliśmy… to nie było w porządku. Zawsze byłaś przy mnie, a ja traktowałam to tak, jakby to nie miało znaczenia