Po pięćdziesiątce, z pasemkami siwizny na związanych z tyłu włosach, nosiła się ze spokojną pewnością siebie. Daniel zauważył, że nawet inni opiekunowie zdawali się stać bardziej wyprostowani, gdy przechodziła obok.
Podeszła do krawędzi obszaru widokowego, bez pistoletu na strzałki, bez jedzenia – tylko jej głos. „Spokojnie, chłopcze – zawołała cicho i spokojnie. Dźwięk łagodnie przetoczył się po jaskini. King zastrzygł uszami. Jego oczy uniosły się. Po raz pierwszy od wielu dni ryk ustał.