„Po prostu potrzebowałem czasu – powiedział, słowa płynęły teraz szybciej, mniej kontrolowane. „Potrzebowałem, żeby wszystko zwolniło” Zacisnął szczękę, a jego wzrok powędrował w jej stronę. „Ciągnęłaś do przodu. Wszyscy to widzieli. Twoja praca. Twój ojciec. Sposób, w jaki ludzie cię słuchali
Przełknął. „Stawałem się mężem, który stał obok ciebie, gdy prowadziłaś dom. Biznes. Przyszłość. Nie mogłem… – Jego głos załamał się, ostry jak gniew. „Nie mogłem być niewidzialny we własnym życiu