21. Automat do opalania (1949)
Na długo przed tym, zanim powszechnie zrozumiano zagrożenia związane z promieniowaniem ultrafioletowym i rakiem skóry, głęboka opalenizna była postrzegana jako najwyższy symbol zdrowia, wypoczynku i luksusu. Podczas corocznej konferencji poświęconej automatom sprzedającym w Chicago w 1949 roku w centrum uwagi znalazła się nowa innowacja: automat na monety, który rozpylał balsam do opalania bezpośrednio na klientów.
Za zaledwie dziesięć centów użytkownik mógł wziąć do ręki dyszę rozpylającą i pokryć się ochronnym olejkiem na publicznej plaży, w parku lub na korcie tenisowym. Koncepcja zautomatyzowanego, nieuregulowanego stosowania środków chemicznych w przestrzeni publicznej jest pozostałością po kulturze wygody z połowy wieku. Dzisiaj pomysł używania wspólnego publicznego węża do rozpylania tajemniczych olejków na skórę podkreśla minioną epokę swobodnego, bezkrytycznego zaufania do automatyzacji.
Źródło zdjęcia: Wikimedia Commons
22. Wieża Eiffla w trakcie budowy (1887)
Powyższe zdjęcie przedstawia Wieżę Eiffla w trakcie budowy. Zamiast eleganckiego zabytku, który dziś fotografują turyści, wieża wygląda jak goła żelazna konstrukcja wznosząca się ku paryskiemu niebu. Nie ma tu kijów do selfie, kolejek po bilety, szklanych barier ani wypolerowanych tarasów dla zwiedzających. Tylko metal, praca i miasto obserwujące, jak coś dziwnego wznosi się nad nim.
Zdjęcia takie jak to powyżej odwracają to, co wiemy. Dzisiaj te zabytki wydają się trwałe. Ale aparat uchwycił je w momencie, gdy były najbardziej wrażliwe: niedokończone, niezgrabne i wciąż budzące wątpliwości. Każdy słynny punkt orientacyjny był kiedyś placem budowy.