Wtedy lider zespołu Darrena zapytał Claire: „Więc co sprawia, że jesteś teraz zajęta?” To było zwyczajne pytanie. Nawet uprzejme. Claire otworzyła usta, ale Darren zaśmiał się i wkroczył do akcji. „Szczerze? Niewiele. Udaje, że dom jest pełnoetatową korporacją” Grupa parsknęła śmiechem. Claire poczuła, jak jej palce zaciskają się wokół kubka.
Darren kontynuował, rozgrzany uwagą. „Tworzy listy, porządkuje szafki, mówi mi, kiedy mam wysłać maile z podziękowaniami. Bardzo ważna praca kierownicza „Darren – powiedziała cicho Claire. Ale on się nie zatrzymał. Pochylił się bliżej swoich współpracowników, zniżając głos w sposób, który sprawił, że był jeszcze bardziej słyszalny. „Kocham ją, ale Claire nie przetrwałaby jednego dnia w moim biurze. Jest bezużyteczna pod prawdziwą presją”
Wtedy Vivian Harlow spojrzała na niego. Słowo bezużyteczna zdawało się wisieć między stołami piknikowymi, brzydkie i ciężkie. Claire przypomniała sobie każdą późną noc, każdą zredagowaną prezentację, każde podanie o pracę, każdy e-mail od klienta, który Darren wysłał po tym, jak go naprawiła. Przez lata chroniła jego dumę. W tym momencie zdała sobie sprawę, że jego duma nigdy nie chroniła jej.