Większość ludzi uważa, że wie, jak wygląda „czysta” toaleta. Jeśli muszla jest biała, deska jest wytarta, a łazienka pachnie cytryną, to zwykle wystarcza. Spłukujesz raz, rzucasz okiem i idziesz dalej ze swoim dniem. Ale od czasu do czasu coś zmienia tę iluzję. Może to zapach, który powraca bez względu na to, ile sprzątasz. Albo te słabe pierścienie wodne, które w jakiś sposób powracają dzień później, nawet po szorowaniu ich przez dwadzieścia minut.
Na początku zakładasz, że przeoczyłeś jakieś miejsce. Potem czyścisz mocniej. Różne spraye. Silniejsze środki chemiczne. Więcej szorowania. I w jakiś sposób nadal nie czujesz się w pełni czysty. To właśnie sprawia, że toalety są frustrujące. Nie dlatego, że są brudne, ale dlatego, że tak dobrze to ukrywają. Najgorsze osady zwykle nie zalegają na otwartej przestrzeni. Osadza się w miejscach, które większość ludzi ledwo zauważa. Małe szczeliny wokół zawiasów. Wąskie szwy w pobliżu podstawy. Nawet części wewnątrz samego zbiornika.
A kiedy zdasz sobie sprawę, gdzie tak naprawdę gromadzi się brud, zdasz sobie sprawę, jak bardzo te sztuczki ratują życie: