„Ja tylko… patrzyłem – powiedział w końcu Chauncy. Słowa wyszły źle. Zbyt szybko. Zbyt niepewnie. Nawet on sam w nie nie wierzył. Wyraz twarzy kierownika nie zmienił się. „Czego szukasz? Chauncy zacisnął gardło. Czuł, że ludzie go obserwują. Nie otwarcie, ale wystarczająco. Rzut oka tutaj. Przerwa tam. Zbyt wiele oczu. „Chciałem tylko sprawdzić, czy ktoś nie potrzebuje pomocy” – powiedział, poprawiając się. „Noszenie zakupów. Czasami robię to na zewnątrz
Menedżer zbliżył się o krok. Nie agresywnie. Ale wystarczająco blisko. „Widziałem cię”, powiedział. „Upuściłem coś” Żołądek Chauncy’ego opadł. „I szybko to podniósł Słowa wylądowały ciężko. „A co masz w kieszeniach? Teraz pytanie uderzyło mocniej. Nie tylko podejrzenie. Dowód. Ręka Chauncy’ego poruszyła się lekko instynktownie – zbyt późno, by to powstrzymać.
Kierownik to zauważył. Oczywiście, że zauważył. „Śmiało”, powiedział. „Wyjmij to”