W skradzionym sanktuarium apartamentu 1A Julian i Beatrice rozgościli się, by cieszyć się swoim zwycięstwem. Julian dotknął ogromnego ekranu dotykowego, by wybrać wyrafinowany włoski film. Nagle ekran zamigotał, wydał głośny elektroniczny sygnał i całkowicie zignorował jego wybór, uruchamiając zamiast tego trwający piętnaście minut film powitalny i instruktaż bezpieczeństwa linii lotniczych, którego nie można było pominąć. Gorączkowo naciskał przycisk „Wstecz”, ale monitor całkowicie ignorował jego dotyk.
Film o bezpieczeństwie odtwarzał się nieustannie, a narrację prowadziła wesoła kobieta, która wydawała się osobiście zachwycona możliwością wyjaśnienia lokalizacji wyjść awaryjnych. Dokładnie w tym samym momencie kabinę wypełnił głośny mechaniczny szum. Luksusowe łóżko z możliwością rozłożenia do pozycji leżącej, które Julian próbował rozłożyć, powoli się wyprostowało, a następnie, z absolutnym spokojem, złożyło się z powrotem do pozycji pionowej, przyjmując sztywną pozycję taksówkową z twardym oparciem. Julian sięgnął po elementy sterujące w podłokietniku, ale nie działały.
Beatrice wstrzymała oddech, gdy jej fotel zadrżał mechanicznie i zmusił ją do przyjęcia niewygodnej, wyprostowanej pozycji. Przez wąską szczelinę w drzwiczkach zapewniających prywatność – które Sarah zdalnie zablokowała w pozycji półotwartej – Leo i Sarah obserwowali wszystko z przejścia. Julian naciskał przyciski w gorączkowy, coraz bardziej intensywny sposób, charakterystyczny dla zamożnego mężczyzny, który nie może pogodzić się z tym, że maszyna odrzuca jego polecenia. Film instruktażowy dotyczący bezpieczeństwa natychmiast zakończył swoją pętlę i radośnie zaczął od nowa.