Zmiana nie nastąpiła od razu. Najpierw stały, rytmiczny dron cykad gwałtownie spadł o oktawę, a następnie całkowicie ustał. Lokalna populacja makaków rezusów, zwykle chaotyczny chór wrzasków i trzaskających gałęzi w górnych partiach koron drzew, całkowicie uśpiła czujność. Dżungla nie budziła się, tylko wstrzymywała oddech. Potem rozległ się dźwięk. Nie był to ryk – ryk jest potwierdzeniem dominacji, wspaniałym dźwiękiem oznaczającym zdobycie terytorium.
To był niski, mokry, bolesny jęk. Wibrował przez wilgotną ziemię, zanim jeszcze dotarł do ślepi, gardłowy zgrzyt czystego fizycznego cierpienia, który wysłał instynktowny, pierwotny wstrząs adrenaliny prosto w dół kręgosłupa Deena. Nie odwrócił głowy. Lata spędzone w buszu nauczyły go, że nagłe ruchy zmieniają ciekawość w atak. Zamiast tego powoli, z rozmysłem przeniósł wzrok na lewy wizjer płóciennej rolety.