Tego wieczoru Jolene nie czuła się najlepiej. Nie było to nic ostrego. Nic nagłego. Po prostu… coś nie tak. Tępy ciężar osiadł na jej plecach, na tyle, że zaczęła się niewygodnie poruszać na siedzeniu. Wstała powoli, przyciskając dłoń do pleców. „Rick? – zawołała, ruszając w stronę drzwi. Zanim zdążyła do nich dotrzeć, jakiś dźwięk przeciął ciszę.
Głośny. Pilne. Jolene odwróciła się. Keola biegła w stronę domu. Nie wędrowała. Nie truchtała. Biegła. Koń zwolnił, gdy się zbliżyła, ale nie zatrzymał się. Wydała z siebie ostre, niespokojne rżenie – takie, jakiego Jolene wcześniej nie słyszała.
„Hej… o co chodzi? Jolene zmarszczyła brwi. Keola podeszła bliżej, niespokojnie przesuwając ciężar ciała. Kolejny dźwięk. Tym razem głośniejszy. Jolene zawahała się… po czym potrząsnęła lekko głową. „To nic takiego – mruknęła, odwracając się w stronę domu. W środku Ricky natychmiast podniósł wzrok.
„Nie czuję się najlepiej – przyznała. Jego wyraz twarzy się zmienił. „Zadzwonię do siostry – powiedział szybko. „Dla bezpieczeństwa