Ethan wrócił do domu chory ze złości. Chodził po kuchni tak, jak robił to jako nastolatek, z zaciśniętą szczęką. „Nie podpiszemy tego. Nie z Victorem Crane’em – powiedział. Mara odetchnęła z ulgą. Po raz pierwszy Ethan był całkowicie z nią i mogli stawić temu czoła jako zespół. Żałowała tylko, że nie dostrzegł tego tak wcześnie jak ona.
Ethan przeprosił, krótko i niezręcznie. „Powinienem był cię posłuchać, siostrzyczko – powiedział, nie patrząc jej w oczy. Mara nie wybaczyła wszystkiego jednym tchem, ale tego dnia przeprosiny miały dla niej znaczenie. Oznaczało to, że nadal znał różnicę między partnerstwem a wydajnością.