Arthur otarł kropelki potu z czoła, mając nadzieję, że przyćmione światła molo ukryją jego nerwy. Ostrożnie wszedł między kapitana portu a plandekę, by zasłonić widok. „Tylko dużo błota i zrujnowany wieczór, Bill. Rafa prawie zatrzymała moją sieć na dobre. Cieszę się, że wróciłem w jednym kawałku”
Bill powoli, rytmicznie skinął głową, a jego wzrok w końcu przeniósł się z pokładu z powrotem na twarz Arthura. „W porządku. Te wody mają sposób na trzymanie się złowionych rzeczy. Złapałeś coś wartego dodatkowego paliwa, czy po prostu boli cię głowa?
„Tylko ból głowy – odpowiedział Arthur, zmuszając się do śmiechu, gdy zaczął schodzić z łodzi. „Ten dzień nie był dla mnie zbyt wartościowy. Jestem po prostu gotowy, by się spakować i trochę przespać” Bill wydawał się usatysfakcjonowany i pomachał mu jeszcze przed powrotem do ciepłego biura w porcie.