Pod szumiącym dźwiękiem przenośnego generatora i ostrym blaskiem taktycznych latarni LED, tył ciężarówki stał się awaryjną salą operacyjną. Powietrze pod niebieską plandeką było gęste i ciężkie, ponieważ na zewnątrz szalała burza. Paul stał cicho przy głowie tygrysa, pomagając utrzymać drożność dróg oddechowych masywnego zwierzęcia, jednocześnie wymiatając owady z dżungli, które przyciągnęło jasne światło. Dr Shrestha poruszał się sprawnie, ostrożnie przesuwając przenośną sondę ultradźwiękową po spuchniętym brzuchu tygrysa.
Mały ekran migotał ziarnistym, szarym obrazem. Ale gdy weterynarz przesunął urządzenie w kierunku dolnej części brzucha, rozmyty obraz nagle się zmienił. Na monitorze pojawił się ostry, idealnie kwadratowy cień. „To nie jest kość” – mruknął Shrestha, a jego twarz stała się niezwykle poważna, gdy przygotowywał swoje narzędzia medyczne. „I z pewnością nie jest to coś z dżungli. Ma twarde, idealne rogi”